Czym wykończyć okap? Print E-mail
30.11.2007.

Podbitka dachowa.


Okap to spodnia część dachu wystająca poza obrys domu. Należy go obudować
ze względów estetycznych. Dodatkowo wykończony okap zabezpiecza dach przed zagnieżdżaniem się w nim ptaków.

Najstarszym sposobem zabezpieczania okapu są deski. Zamawia się je w zakładach stolarskich. Na podbitkę nadaje się wysuszone i zaimpregnowane drewno sosnowe, świerkowe i modrzewiowe. Podbitka drewniana musi mieć grubość 17-22 mm. Szerokość i długość desek nie jest normowana, dobiera się według potrzeb. Podbitka z deski może mieć krawędzie proste lub wyprofilowane. Każdą deskę trzeba mocować z dwóch stron. Długie elementy, ale nie dłuższe niż 6 m muszą być mocowane dodatkowo w odstępach około 1 m. Deski przed ułożeniem należy zabezpieczyć wodoodpornym środkiem (lakierem lub specjalna farba do drewna). Zabieg konserwacyjny należy
powtarzać co kilka lat. Przy okapie znajduje się otwór wlotowy niezbędny do wentylacji dachu. Przekrój otworów przy okapie to 1/600 - 1/400 wentylowanej powierzchni dachu. Przy prawidłowo wykonanej wenty-
lacji, powietrze jest nawiewane przez otwory właśnie w okapie poddasza, a wywiewane przez kalenicę budynku. Dlatego podbitka musi być tak zbudowana, aby umożliwić przepływ powietrza. Mogą to być kratki, listwy wentylacyjne lub specjalne panele z otworkami (m.in. w ofercie firmy Royal Europa). Otwory powinny być osłonięte siatkami metalowymi, które chronią przed dosta-
niem się ptaków i owadów.


Podbitka drewnopochodna


Wykonane są ze świeżych wiórów drzewnych i żywic. Wierzchnia warstwa jest pokryta zabezpie-
czającą i nadającą kolor farbą akrylową. Panele drewnopochodne mają jednorodną strukturę, dzięki czemu są odporne na działanie wilgoci i wysokiej temperatury. Łączy się je na pióro-wpust i mocuje do listew drewnianych co 1 metr. Należy pamiętać, że przycinane krawędzie trzeba pomalować farbą akrylową, aby przedłużyć żywotność drewna. Zabieg konserwacyjny paneli drewnopochodnych należy wykonywać mniej więcej co 10 lat, a polega on na położeniu kolejnej warstwy farby akrylowej.

Podbitki stalowe


Wykonane są z płaskiej blachy stalowej ocynkowanej, takiej samej jakiej się używa na obróbki blacharskie (grubość 0,6 - 0,8 mm). Na blaszaną podbitkę dachową nadaje się również blacha trapezowa o wysokości fal nie większej niż 20 mm. Blachę na podbitkę przycina się odpowiednimi maszynami do cięcia, dlatego lepiej zlecić te prace blacharzowi. Miejsca cięcia zabezpiecza się farbą podkładową i nawierzchniową.

Podbitki aluminiowe


Wykonane są z blachy aluminiowej pokrytej powłoką ochronną, na przykład poliestrową. Mają długą żywotność i nie wymagają konserwacji, są odporne na każde warunki atmosferyczne. Panele mogą mieć powierzchnię gładką lub perforowaną, grubość 0,6 mm; szerokość 10, 15, 20 lub 30 cm oraz dowolną (do 6 m) długość. Podbitki aluminiowe mocuje się na zatrzask, na wyprofilowanych szynach montażowych. Producenci proponują również akcesoria wykończeniowe na przykład narożniki i kąto-
wniki.

Podbitki sidingowe


Najczęściej stosowany materiał na podbitki to właśnie siding. Niewątpliwą zaletą jest możliwość dopasowania koloru do elewacji budynku (paleta kilkunastu kolorów). Podbitki sidingowe są lekkie i bardzo proste w obróbce, elementy można przycinać, wiercić i łatwo formować, za pomocą narzędzi do drewna. Należy tylko pamiętać o tym, że docinane elementy muszą być o kilka milimetrów krótsze, aby mogły swobodnie odkształcać się pod wpływem temperatury. Materiał jest odporny na warunki atmosferyczne i nie wymaga konserwacji oraz malowania podczas eksploatacji. Możliwe jest ewentualne mycie wodą z dodatkiem środka antystatycznego. Do podbitki można dokupić elementy wykończeniowe narożników i krawędzi dachu. W ofercie są panele wypro-
filowane w kształcie jednej, dwóch lub trzech listew o grubości zaledwie 1 mm. Powierzchnia może być gładka albo wyprofilowana.

Podbitka pełna i perforowana


Montaż nie jest skomplikowany. Do ściany i deski oka-
powej mocuje się drewniane listwy, a do nich listwy typu "J" (na zdjęciu) lub "F", między które wsuwa się panele sidingowe. Każdy panel powinien być mocowany w za-
leżności od zaleceń producenta.

Podbitki komorowe. Podobne do paneli sidingowych, jednak są od nich twardsze oraz sztyw-
niejsze i jednocześnie lżejsze, dzięki komorowej budowie. Wyglądem przypominają panele boaze-
ryjne, mają grubość około 10 mm, szerokość 10 i 30 cm. Ich konserwacja również ogranicza się do umycia. Podobny jest także sposób montażu.
Podbitki pełne. Spienione profile PVC wykonane w technologii dwuwarstwowej metodą współwy-
tłaczania. Zewnętrzna warstwa jest wykonana z twardego PVC, które zapewnia odporność na warunki atmosferyczne i wytrzymałość mechaniczną, zaś wewnętrzna jest wypełniona spienionym PVC przez co zapewniona jest elastyczność oraz obniżony ciężar. Grubość paneli to około 9 mm, szerokość to od 5 do 40 cm a długość do 6 m. W ofercie producentów można znaleźć szeroki asortyment: desek podstawowych (różne szerokości) oraz listew wykończeniowych (listwa coko-
łowa, ćwierćwałek, kątowniki, łączniki). Podbitki pełne mogą być stosowane jako deski czołowe osłaniające krokwie od strony rynny.

Sposób montażu (dwa przypadki: podbitka długości powyżej 40 cm i do 40 cm)

źródło: e-dach.pl
autor: Ewa Staszczyk
data publikacji: 09.08.2004


Zobacz również:



 




Analiza ogladalnosci witryny